Renta Alimentacyjna to świadczenie, które ma wyrównać ubytek finansowy, który powstał w efekcie śmierci bliskiej osoby, na którą był płacony lub zasądzony obowiązek alimentacyjny. Renta alimentacyjna dotyczy też przypadków, gdzie dana osoba dobrowolnie świadczyła środki finansowe na rzecz dziecka, współmałżonka czy swoich rodziców.

Uzyskaj Rentę Alimentacyjna Po Śmierci bliskiej osoby!

Renta alimentacyjna po śmierci najbliższej osoby jest wypłacana na podstawie art. 446 §2 kodeksu cywilnego, który wskazuje stan niedostatku osoby poszkodowanej w efekcie zaprzestania otrzymywania świadczenia od osoby zmarłej. Renta alimentacyjna może przysługiwać każdemu członkowi rodziny zmarłego o ile na jego rzecz były świadczone alimenty – obowiązkowe wyrokiem sądu lub będące efektem porozumienia stron czy też dobrowolne. Renta alimentacyjna może zatem dotyczyć dzieci zmarłego, a także żony lub męża czy rodziców. Rentę wypłaca ubezpieczyciel w ramach polisy OC osoby zmarłej. Świadczenie może też objąć na przykład dziecko poczęte, które w chwili śmierci jego rodzica jeszcze się nie narodziło. To, co istotne z punktu widzenia osoby poszkodowanej, to fakt, że wypłata renty alimentacyjnej nie zależy od tego, czy osoba zmarła w praktyce dokonywała comiesięcznych płatności na rzecz danej osoby. Wystarczy, że istnieją przesłanki prawne, które umożliwiają wypłatę świadczenia. Nie ma też znaczenia czy istnieje inna osoba, mogąca przejąć obowiązki finansowe zmarłego.

Dlatego tak ważne jest skonsultowanie się z wyspecjalizowaną agencją prawną lub specjalistami z zakresu ubezpieczeń i odszkodowań i zweryfikowanie, czy jesteśmy uprawnionymi osobami do uzyskania tego świadczenia. Samodzielne ustalenie stanu prawnego może być niezwykle trudne.

Jak walczyć o Renta Alimentacyjna Po Śmierci członka rodziny?

Podstawowym warunkiem uzyskania renty alimentacyjnej po śmierci bliskiej osoby jest powstanie stanu niedostatku po jego śmierci. Oznacza to w praktyce, że śmierć bliskiej osoby spowodowało pogorszenie się stanu materialnego jego bliskich, bez względu na stopień pokrewieństwa. Osobną kwestią jest sama wysokość renty alimentacyjnej. Ta zależy od zarobków osoby zmarłej oraz finansowych potrzeb osób poszkodowanych. Dlatego podstawą wyliczenia są dokumenty, które poświadczają prawdziwe i udokumentowane zarobki osoby zmarłej. Mogą to być na przykład zeznania podatkowe. Mogą to też być wszelkie dyplomy, ukończone kursy, udokumentowane kwalifikacje i wszelkie potwierdzenia szkoleń, które mogłyby świadczyć na rzecz wyższych zarobków osoby zmarłej, nawet jeśli ta w swoim życiu zawodowym nie wykorzystywała ich do podniesienia swoich zarobków. Bez względu jednak na ilość zgromadzonych dokumentów i ich wartość merytoryczną – o wysokości renty w przytłaczającej większości przypadków decydować będzie sąd. Dlatego ponownie należy podkreślić rolę pełnomocnika prawnego i pomoc wyspecjalizowanych kancelarii.

W przypadku kiedy renta jest przyznawana osobie dorosłej, odpowiednie świadczenie po jego przyznaniu, zostaje wpłacone na jego konto. W przypadku osoby niepełnoletniej – sąd wyznacza ustawowego przedstawiciela, którym najczęściej zostaje prawny opiekun. Czas, przez jaki jest wypłacana renta, zależy od statusu osoby. Czyli w przypadku dziecka będzie wypłacana do osiągnięcia przez nie pełnoletniości. W przypadku wdowy, przez czas wychowywania przez nią osoby niepełnoletniej. Jeśli chodzi o kobiety – żony niezdolne do pracy, renta wypłacana jest bezterminowo. Przed złożeniem wniosku musimy zgromadzić następujące dokumenty:

• Akt zgonu

• Akt potwierdzający pokrewieństwo

• Oświadczenie dotyczące wysokości alimentów, jakie osoba zmarła świadczyła

• Dokumenty potwierdzające wydatki osoby ubiegającej się o rentę

• Dokumenty potwierdzające dochody zmarłego.